خرابات

ره، خرابات است و درد سالخورده، پیر ما

من خراباتیم و باده پرست

در خرابات مغان، عاشق و مست

زاهد به خرابات مغان آمد و می‌، خواست

کنج خرابات اگر مسکن ما شد، چه شد؟

در خرابات خیال تو خرد را ره، نیست

در خرابات مغان، سلمان، خراب افتاده است

این زمان، گرد خرابات مغان می‌گردد

در خرابات مرا دوش به دوش آوردند

مستم از کوی خرابات به دوش آوردند

در خرابات کشان از بن گوش آوردند

کنج خرابات مغان، گنجینه اسرار دان

آنها که مقیمان خرابات مغانند

من بنده رندان خرابات مغانم

اهل دل را به خرابات مغان ره ندهند

خارج از هر دو جهان است خرابات آنجا

راه سلمان به خرابات ندادند چه شد؟

همه کس را به خرابات مغان ره ندهند

گو همان رند خرابات مغان است که بود

در خرابات مغان مست و بهم بر زده دوش

بزم رندان خرابات پر از «نوشانوش»

در خرابات مغان دلق مرقع نخرند

رند خراباتیش، داد شرابی گران

می‌روم باشد که خود را در خرابات افکنم

ای محتسب از کوی خرابات مرانم

در کوی خرابات گرم کشته بیابی

تا کی ز خرابات چه آید ز خرابی

کای رند خراباتی دیوانه ما

خراباتی بی‌سر و پا و مست

مرا هوای خرابات و ناله چنگست

خراباتی و رند ست آشکارا