خرابات

سحرگاهی شدم سوی خرابات

خراباتی مرا گفتا که ای شیخ

که تر گردی ز دردی خرابات

تو را در ره خراباتی خراب است

خراباتی است بیرون از دو عالم

ببین کز بوی درد آن خرابات

مثال تو درین کنج خرابات

بیا که قبلهٔ ما گوشهٔ خرابات است

که زادراه فنا دردی خرابات است

که خود را از خرابات اوفگند است

مرا کعبه خرابات است امروز

خراباتی است پر رندان سرمست

در خرابات خرابی می‌روم

درد خرابات خورد ذوق می عشق یافت

عزم خرابات بی‌قنا نتوان کرد

چون نه وجود است نه عدم به خرابات

گم شدن و بیخودی است راه خرابات

گر ز خرابات درد قسم تو آید

چون به خرابات حاجت تو حضور است

یار عزیز است خاصه یار خرابات

به خرابات فرو خواهم شد

با خراباتیان دردی کش

دی پیر من از کوی خرابات برآمد

مانا که یار ما به خرابات برگذشت

کاواز آن نگار خراباتیان شنود

در خرابات خراب عشق تو

خراباتی است پر رندان دعوی دار دردی کش

اوفتادش بر خراباتی گذر

میان جمع رندان خرابات

مست شدم تا به خرابات دوش

پیر خرابات چو بانگم شنید

مذهب رندان خرابات گیر

بی روی تو کعبه‌ها خرابات

درد خرابات مپیمای کم

در خرابات خراب عاشقی

گه به خرابات دوان بوده‌ام

جاروب خرابات شد این خرقهٔ سالوس

چو یار اندر خرابات است من اندر کعبه چون باشم

خراباتی صفت خود را ز بهر یار می‌دارم

نه مرد مناجاتم نه رند خراباتم

ما درد فروش هر خراباتیم

دردی‌کش و کم‌زن خراباتیم

در دیر مغان راه خرابات گرفتیم

پی بر پی رندان خرابات نهادم

ما ز خرابات عشق مست الست آمدیم

بیا تا در تماشای خرابات

لیکن شب و روز در خرابات

گه محرم کم زن خراباتیم

ما ره ز قبله سوی خرابات می‌کنیم

مست و خراب کار خرابات می‌کنیم

هم یک دو روز کار خرابات می‌کنیم

در کوی خرابات و خرافات فتادم

نیست اکنون در خرابات مغان

در خرابات آی تا حاصل کنی معیار داری

گه ز مسجد به خرابات بری

زنهار مشو تو در خرابات