رباعی شمارهٔ ۳۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد
۲
دانی که ز شوقم چه به سر می‌گذرد؟
۳
گو هر سخن تلخ که خواهی فرمای
۴
آخر به دهان چون شکر می‌گذرد
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.
از این شعر به پژوهش بروید
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.