متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · بوستان

حکایت در معنی نظر مردان در خود به حقارت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جوانی خردمند پاکیزه بوم
۲
ز دریا برآمد به در بند روم
۳
در او فضل دیدند و فقر و تمیز
۴
نهادند رختش به جایی عزیز
۵
مه عابدان گفت روزی به مرد
۶
که خاشاک مسجد بیفشان و گرد
۷
همان کاین سخن مرد رهرو شنید
۸
برون رفت و بازش نشان کس ندید
۹
بر آن حمل کردند یاران و پیر
۱۰
که پروای خدمت ندارد فقیر
۱۱
دگر روز خادم گرفتش به راه
۱۲
که ناخوب کردی به رأی تباه
۱۳
ندانستی ای کودک خودپسند
۱۴
که مردان ز خدمت به جایی رسند
۱۵
گرستن گرفت از سر صدق و سوز
۱۶
که ای یار جان پرور دلفروز
۱۷
نه گرد اندر آن بقعه دیدم نه خاک
۱۸
من آلوده بودم در آن جای پاک
۱۹
گرفتم قدم لاجرم باز پس
۲۰
که پاکیزه به مسجد از خاک و خس
۲۱
طریقت جز این نیست درویش را
۲۲
که افگنده دارد تن خویش را
۲۳
بلندیت باید تواضع گزین
۲۴
که آن بام را نیست سلم جز این
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.