متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · مواعظ

غزل ۶۳ - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است:

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بربود دلم در چمنی سرو روانی
۲
زرین کمری ، سیمبری، موی میانی
۳
خورشید وشی، ماه رخی، زهره جبینی
۴
یاقوت لبی، سنگ دلی، تنگ دهانی
۵
عیسی نفسی، خضر رهی، یوسف عهدی
۶
جم مرتبه‌ای، تاج وری، شاه نشانی
۷
شنگی، شکرینی، چو شکر در دل خلقی
۸
شوخی، نمکینی، چو نمک شور جهانی
۹
جادو فکنی، عشوه گری، فتنه پرستی
۱۰
آسیب دلی، رنج تنی، آفت جانی
۱۱
بیداد گری، کج کلهی، عربده جویی
۱۲
شکر شکنی، تیرقدی، سخت کمانی
۱۳
در چشم امل، معجزهٔ آب حیاتی
۱۴
در باب سخن، نادرهٔ سحر بیانی
۱۵
کی‌زلف و رخ و لعل لب او شده سعدی
۱۶
آهی و سرشکی و غباری و دخانی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.