فی مرثیة امیرالمؤمنین المعتصم بالله و ذکر واقعة بغداد
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
حبست بجفنی المدامع لاتجری
۲
فلما طغی الماء استطال علی السکر
۳
نسیم صبا بغداد بعد خرابها
۴
تمنیت لو کانت تمر علی قبری
۵
لان هلاک النفس عند اولی النهی
۶
احب لهم من عیش منقبض الصدر
۷
زجرت طبیبا جس نبضی مداویا
۸
الیک، فما شکوای من مرض یبری
۹
لزمت اصطبارا حیث کنت مفارقا
۱۰
و هذا فراق لایعالج بالصبر
۱۱
تسائلنی عما جری یوم حصرهم
۱۲
و ذالک ممالیس یدخل فی‌الحصر
۱۳
ادیرت کؤوس الموت حتی کانه
۱۴
رؤس الاساری ترجحن من السکر
۱۵
لقد ثکلت ام القری و لکعبة
۱۶
مدامع فی‌المیزاب تسکب فی‌الحجر
۱۷
بکت جدر المستنصریة ندبة
۱۸
علی العلماء الراسخین ذوی الحجر
۱۹
نوائب دهر لیتنی مت قبلها
۲۰
ولم ار عدوان السفیه علی الحبر
۲۱
محابر تبکی بعدهم بسوادها
۲۲
و بعض قلوب الناس احلک من حبر
۲۳
لحا الله من یسدی الیه بنعمة
۲۴
و عند هجوم الناس یألف بالغدر
۲۵
مررت بصم الراسیات اجوبها
۲۶
کخنساء من فرط البکاء علی صخر
۲۷
ایا ناصحی بالصبر دعنی و زفرتی
۲۸
اموضع صبر و الکبود علی الجمر؟
۲۹
تهدم شخصی من مداومة البکا
۳۰
و ینهدم الجرف الدوارس بالمخر
۳۱
وقفت بعبادان ارقب دجلة
۳۲
کمثب دم قان یسیل الی البحر
۳۳
وفائض دمعی فی مصیبة واسط
۳۴
یزید علی مد البحیرة والجزر
۳۵
فجرت میاه العین فازددت حرقة
۳۶
کما احترقت جوف الدما میل بالفجر
۳۷
ولا تسألنی کیف قلبک والنوی
۳۸
جراحة صدری لاتبین بالسبر
۳۹
و هب ان دارالملک ترجع عامرا
۴۰
و یغسل وجه العالمین من العفر
۴۱
فاین بنوالعباس مفتخر الوری
۴۲
ذوو الخلق المرضی و الغرر الزهر
۴۳
غدا سمرا بین الانام حدیثهم
۴۴
وذا سمر یدمی المسامع کالسمر
۴۵
و فی الخبر المروی دین محمد
۴۶
یعود غریبا مثل مبتداء الامر
۴۷
ااغرب من هذا یعود کمابدا
۴۸
و سبی دیارالسلم فی بلدالکفر؟
۴۹
فلا انحدرت بعد الخلائف دجله
۵۰
و حافاتها لا اعشبت ورق الخضر
۵۱
کان دم الاخوین اصبح نابتا
۵۲
بمذبح قتلی فی جوانبها الحمر
۵۳
بکت سمرات البید و الشیح و الغضا
۵۴
لکثرة ماناحت اغاربة القفر
۵۵
ایذکر فی اعلی المنابر خطبة
۵۶
و مستعصم بالله لم یک فی الذکر
۵۷
ضفادع حول الماء تلعب فرحة
۵۸
اصبر علی هذا و یونس فی القعر؟
۵۹
تزاحمت الغربان حول رسومها
۶۰
فاصبحت العنقاء لازمة الوکر
۶۱
ایا احمد المعصوم لست بخاسر
۶۲
و روحک والفردوس عسر مع الیسر
۶۳
و جنات عدن خففت بمکارة
۶۴
فلابد من شوک علی فنن البسر
۶۵
تهناء بطیب العیش فی مقعد الرضا
۶۶
ودع جیف الدنیا لطائفة النسر
۶۷
ولا فرق ما بین القتیل و میت
۶۸
اذاقمت حیا بعد رمسک والنخر
۶۹
تحیة مشتاق و الف ترحم
۷۰
علی الشهداء الطاهرین من الوزر
۷۱
هنیا لهم کأس المنیة مترعا
۷۲
و ما فیه عندالله من عظم الاجر
۷۳
«فلا تحسبن الله مخلف وعده»
۷۴
بان لهم دارالکرامة والبشر
۷۵
علیهم سلام الله فی کل لیلة
۷۶
بمقتلة الزورا الی مطلع الفجر
۷۷
اابلغ من امر الخلافة رتبة
۷۸
هلم انظروا ما کان عاقبة الامر
۷۹
فلیت صماخی صم قبل استماعه
۸۰
بهتک اساتیر المحارم فی الاسر
۸۱
عدون حفایا سبسبا بعد سبسب
۸۲
رخائم لایسطعن مشیا علی الحبر
۸۳
لعمرک لو عاینت لیلة نفرهم
۸۴
کأن العذاری فی‌الدجی شهب تسری
۸۵
و ان صباح الاسر یوم قیامة
۸۶
علی امم شعث تساق الی الحشر
۸۷
و مستصرخ یا للمرة فانصروا
۸۸
و من یصرخ العصفور بین یدی صقر؟
۸۹
یساقون سوق المعز فی کبد الفلا
۹۰
عزائز قوم لم یعودن بالزجر
۹۱
جلبن سبایا سافرات وجوهها
۹۲
کواعب لم یبرزن من خلل الخدر
۹۳
و عترة قنطوراء فی کل منزل
۹۴
تصیح باولاد البرامک من یشری؟
۹۵
تقوم و تجثو فی المحاجر و اللوی
۹۶
و هل یختفی مشی النواعم فی الوعر؟
۹۷
لقد کان فکری قبل ذلک مائزا
۹۸
فاحدث امر لایحیط به فکری
۹۹
و بین یوی صرف الزمان و حکمه
۱۰۰
مغللة ایدی الکیاسة والخبر
۱۰۱
وقفت بعبادان بعد صراتها
۱۰۲
رأیت خضیبا کالمنی بدم النحر
۱۰۳
محاجر ثکلی بالدموع کریمة
۱۰۴
و ان بخلت عین الغمائم بالقطر
۱۰۵
نعوذ بعفوالله من نار فتنة
۱۰۶
تأحج من قطر البلاد الی قطر
۱۰۷
کان شیاطین القیود تفلتت
۱۰۸
فسال علی بغداد عین من القطر
۱۰۹
بدا و تعالی من خراسان قسطل
۱۱۰
فعاد رکاما لایزول عن البدر
۱۱۱
الام تصاریف الزمان و جوره
۱۱۲
تکلفنا ما لانطیق من الاصر
۱۱۳
رعی الله انسانا تیقظ بعدهم
۱۱۴
لان مصاب الزید مزجرة العمرو
۱۱۵
اذا ان للانسان عند خطوبه
۱۱۶
یزول الغنی، طوبی لمملکة الفقر
۱۱۷
الا انما الایام ترجع بالعطا
۱۱۸
ولم تکس الا بعد کسوتها تعری
۱۱۹
ورائک یا مغرور خنجر فاتک
۱۲۰
و انت مطاط لا تفیق و لاتدری
۱۲۱
کناقة اهل البد وظلت حمولة
۱۲۲
اذا لم تطق حملا تساق الی العقر
۱۲۳
وسائر ملک یقتفیه زواله
۱۲۴
سوی ملکوت القائم الصمد الوتر
۱۲۵
اذا شمت الواشی بموتی، فقل له
۱۲۶
رویدک ماعاش امرؤ الدهر
۱۲۷
و مالک مفتاح الکنوز جمیعها
۱۲۸
لدی الموت لم تخرج یداه سوی صفر
۱۲۹
اذا کان عندالموت لافرق بیننا
۱۳۰
فلا تنظرن الناس بالنظر الشزر
۱۳۱
و جاریه الدنیا نعومة کفها
۱۳۲
محببة لکنها کلب الظفر
۱۳۳
ولو کان ذو مال من الموت فالتا
۱۳۴
لکان جدیرا بالتعاظم والکبر
۱۳۵
ربحت الهدی ان کنت عامل صالح
۱۳۶
وان لم تکن، والعصر انک فی خسر
۱۳۷
کما قال بعض الطاعنین لقرنه
۱۳۸
بسمر القنا نیلت معانقة السمر
۱۳۹
امدخر الدنیا و تارکها اسی
۱۴۰
لدار غد ان کان لابد من ذخر
۱۴۱
علی المرء عار کثرة المال بعده
۱۴۲
و انک یا مغرور تجمع للفخر
۱۴۳
عفاالله عنا ما مضی من جریمة
۱۴۴
و من علینا بالجمیل من الصبر
۱۴۵
وصان بلادالمسلمین صیانة
۱۴۶
بدولة سلطان البلاد ابی بکر
۱۴۷
ملیک غدا فی کل بلدة اسمه
۱۴۸
عزیزا و محبوبا کیوسف فی مصر
۱۴۹
لقد سعدالدنیا به دام سعده
۱۵۰
و ایده المولی بألویة النصر
۱۵۱
کذلک تنشا لینة هو عرقها
۱۵۲
و حسن نبات الارض من کرم البذر
۱۵۳
و لو کان کسری فی زمان حیاته
۱۵۴
لقال الهی اشدد بدولته أزری
۱۵۵
بشکرالرعایا صین من کل فتنة
۱۵۶
و ذلک ان اللب یحفظ بالقشر
۱۵۷
یبالغ فی الانفاق والعدل و التقی
۱۵۸
مبالغة السعدی فی نکت الشعر
۱۵۹
و ماالشعر ایم الله لست بمدع
۱۶۰
و لو کان عندی ما ببابل من سحر
۱۶۱
هنالک نقادون علما و خبرة
۱۶۲
و منتخبو القول الجمیل من الهجر
۱۶۳
جرت عبراتی فوق خدی کبة
۱۶۴
فانشأت هذا فی قضیة ما یجری
۱۶۵
و لو سبقتنی سادة جل قدرهم
۱۶۶
و ما حسنت منی مجاوزة القدر
۱۶۷
ففی السمط یاقوت و لعل وجاجة
۱۶۸
و ان کان لی ذنب یکفر بالعذر
۱۶۹
و حرقة قلبی هیجتنی لنشرها
۱۷۰
کما فعلت نار المجامر بالعطر
۱۷۱
سطرت و لولا غض عینی علی البکا
۱۷۲
لرقرق دمعی حسرة فمحا سطری
۱۷۳
احدث اخبارا یضیق بها صدری
۱۷۴
و احمل اصارا ینؤ بها ظهری
۱۷۵
ولا سیما قلبی رقیق زجاجه
۱۷۶
و ممتنع وصل الزجاج لدی الکسر
۱۷۷
ألا ان عصری فیه عیشی منکد
۱۷۸
فلیت عشاء الموت بادر فی عصری
۱۷۹
خلیلی ما احلی الحیوة حقیقة
۱۸۰
واطیبها، لولا الممات علی الاثر
۱۸۱
و رب الحجی لا یطمن بعیشة
۱۸۲
فلا خیر فی وصل یردف بالهجر
۱۸۳
سواء اذا مامت وانقطع المنی
۱۸۴
امخزن تبن بعد موتک ام تبر