غزل شمارهٔ ۲۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون ز مرغ سحر فغان برخاست
۲
ناله از طاق آسمان برخاست
۳
صبح چون دردمید از پس کوه
۴
آتشی از همه جهان برخاست
۵
عنبر شب چو سوخت زآتش صبح
۶
بوی عنبر ز گلستان برخاست
۷
سپر آفتاب تیغ کشید
۸
قلم عافیت ز جان برخاست
۹
ساقی از در درآمد و بنشست
۱۰
صد قیامت به یک زمان برخاست
۱۱
کس چه داند که چون شراب بخورد
۱۲
شور چون از شکرستان برخاست
۱۳
زآرزوی سماع و شاهد و می
۱۴
از همه عاشقان فغان برخاست
۱۵
باده ناخورده مست شد عطار
۱۶
سوی مدح خدایگان برخاست