متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت
۲
آب حیات رشحی از جام جانفزایت
۳
هم خواجه تاش گردون دل بر وفا غلامت
۴
هم پادشاه گیتی جان بر میان گدایت
۵
هم چرخ خرقه‌پوشی در خانقاه عشقت
۶
هم جبرئیل مرغی در دام دل ربایت
۷
در سر گرفته عالم اندیشهٔ وصالت
۸
در چشم کرده کوثر خاک در سرایت
۹
کوثر که آب حیوان یک شبنم است از وی
۱۰
دربسته تا به جان دل در لعل دلگشایت
۱۱
سری که هر دو عالم یک ذره می‌نیابند
۱۲
جاوید کف گرفته جام جهان نمایت
۱۳
نوباوهٔ جمالت ماه نو است و هر مه
۱۴
بنهد کله ز خجلت در دامن قبایت
۱۵
تو ابرش نکویی می‌تازی و مه و مهر
۱۶
چون سایه در رکابت چون ذره در هوایت
۱۷
تا بوی مشک زلفت پر مشک کرد جانم
۱۸
عطار مشک ریزم از زلف مشک سایت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.