متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد
۲
رمزی ز راز عشقت در صد زبان نگنجد
۳
جولانگه جلالت در کوی دل نباشد
۴
جلوه گه جمالت در چشم و جان نگنجد
۵
سودای زلف و خالت در هر خیال ناید
۶
اندیشهٔ وصالت جز در گمان نگنجد
۷
در دل چو عشقت آمد سودای جان نماند
۸
در جان چو مهرت افتد عشق روان نگنجد
۹
پیغام خستگانت در کوی تو که آرد
۱۰
کانجا ز عاشقانت باد وزان نگنجد
۱۱
دل کز تو بوی یابد در گلستان نپوید
۱۲
جان کز تو رنگ گیرد خود در جهان نگنجد
۱۳
آن دم که عاشقان را نزد تو بار باشد
۱۴
مسکین کسی که آنجا در آستان نگنجد
۱۵
بخشای بر غریبی کز عشق می‌نمیرد
۱۶
وانگه در آشیانت خود یک زمان نگنجد
۱۷
جان داد دل که روزی در کوت جای یابد
۱۸
نشناخت او که آخر جای چنان نگنجد
۱۹
آن دم که با خیالت دل را ز عشق گوید
۲۰
عطار اگر شود جان اندر میان نگنجد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.