متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۷۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر دردت دوای جان نگردد
۲
غم دشوار تو آسان نگردد
۳
که دردم را تواند ساخت درمان
۴
اگر هم درد تو درمان نگردد
۵
دمی درمان یک دردم نسازی
۶
که بر من درد صد چندان نگردد
۷
که یابد از سر زلف تو مویی
۸
که دایم بی سر و سامان نگردد
۹
که یابد از سر کوی تو گردی
۱۰
که همچون چرخ سرگردان نگردد
۱۱
که یابد از می عشق تو بویی
۱۲
که جانش مست جاویدان نگردد
۱۳
ندانم تا چه خورشیدی است عشقت
۱۴
که جز در آسمان جان نگردد
۱۵
دلا هرگز بقای کل نیابی
۱۶
که تا جان فانی جانان نگردد
۱۷
یقین می‌دان که جان در پیش جانان
۱۸
نیابد قرب تا قربان نگردد
۱۹
اگر قربان نگردد نیست ممکن
۲۰
که بر تو عمر تو تاوان نگردد
۲۱
چو خفاشی بمیری چشم بسته
۲۲
اگر خورشید تو رخشان نگردد
۲۳
اگر آدم کفی گل بود گو باش
۲۴
به گل خورشید تو پنهان نگردد
۲۵
در آن خورشید حیران گشت عطار
۲۶
چنان جایی کسی حیران نگردد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.