خیام · رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
این کهنه رباط را که عالم نام است
۲
و آرامگه ابلق صبح و شام است
۳
بزمی‌ست که وامانده صد جمشید است
۴
قصریست که تکیه‌گاه صد بهرام است

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.