متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز را
۲
باز آبی بر زن آن روی جهان افروز را
۳
باز بر عشاق صوفی طبع صافی جان گمار
۴
آن دو صف جادوی شوخ دلبر جان دوز را
۵
باز بیرون تاز در میدان عقل و عافیت
۶
آن سیه پوشان کفر انگیز ایمان‌سوز را
۷
سر برآوردند مشتی گوشه گشته چون کمان
۸
باز در کار آر نوک ناوک کین توز را
۹
روزها چون عمر بد خواه تو کوتاهی گرفت
۱۰
پاره‌ای از زلف کم کن مایه‌ای ده روز را
۱۱
آینه بر گیر و بنگر گر تماشا بایدت
۱۲
در میان روی نرگس بوستان افروز را
۱۳
لب ز هم بردار یک دم تا هم اندر تیر ماه
۱۴
آسمان در پیشت اندر جل کشد نوروز را
۱۵
نوگرفتان را ببوسی بسته گردان بهر آنک
۱۶
دانه دادن شرط باشد مرغ نو آموز را
۱۷
بر شکن دام سنایی ز آن دو تا بادام از آنک
۱۸
دام را بادام تو چون سنگ باشد گوز را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.