متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سنایی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جاودان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز را
۲
زنگیان سجده برند آن زلف جان آویز را
۳
توبه و پرهیز کردم ننگرم زین بیش من
۴
زلف جان آویز را یا چشم رنگ آمیز را
۵
گر لب شیرین آن بت بر لب شیرین بدی
۶
جان مانی سجده کردی صورت پرویز را
۷
با چنان زلف و چنان چشم دلاویز ای عجب
۸
جای کی ماند درین دل توبه و پرهیز را
۹
جان ما می را و قالب خاک را و دل ترا
۱۰
وین سر طناز پر وسواس تیغ تیز را
۱۱
شربت وصل تو ماند نوبهار تازه را
۱۲
ضربت هجر تو ماند ذوالفقار تیز را
۱۳
گر شب وصلت نماید مر شب معراج را
۱۴
نیک ماند روز هجرت روز رستاخیز را
۱۵
اهل دعوی را مسلم باد جنات النعیم
۱۶
رطل می‌باید دمادم مست بیگه خیز را
۱۷
آتش عشق سنایی تیز کن ای ساقیا
۱۸
در دهیدش آب انگور نشاط‌انگیز را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.