غزل شمارهٔ ۲۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت
۲
بی عدد از دیدگانم اشگ فرو ریخت
۳
دست یکی کرد با صبوری و خوابم
۴
آن ز دل از دو دیده یکسر بگریخت
۵
باد جدا کرد زلفکان تو از هم
۶
مشک سیه با گل سپید برآمیخت
۷
مشک همی بیخت زلف تو همه شب دوش
۸
اشگ همی بیختم چو مشک همی بیخت
۹
بس بود این باد سرد باده نخواهم
۱۰
کش دل مسکین به دام ذره در آویخت