غزل شمارهٔ ۱۱۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زهی مه رخ زهی زیبا بنامیزد بنامیزد
۲
زهی خوشخو زهی والا بنامیزد بنامیزد
۳
غبار نعل اسب تو به دیده درکشد حورا
۴
زهی سیرت زهی آسا بنامیزد بنامیزد
۵
ز شرم روی و دندانت خجل پروین و مه هر شب
۶
زهی زهره زهی جوزا بنامیزد بنامیزد
۷
ز خجلت سرو قدت را همی گوید پس از سجده
۸
زهی قامت زهی بالا بنامیزد بنامیزد
۹
من از عشق و تو از خوبی به عالم در سمر گشته
۱۰
زهی وامق زهی عذرا بنامیزد بنامیزد