رباعی شمارهٔ ۱۰۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر باده خوری تو با خردمندان خور
۲
یا با صنمی لاله رخی خندان خور
۳
بسیار مخور و رد مکن فاش مساز
۴
اندک خور و گه گاه خور و پنهان خور
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.