غزل شمارهٔ ۳۵۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو
۲
آفتاب و ماه بینم حامل شبپوش تو
۳
بی‌دلان را نرگس گویای تو خاموش کرد
۴
عاشقان را کرد گویا پستهٔ خاموش تو
۵
تلخ نو شیرین‌ترست از شهد و شکر وقت کین
۶
چون بود هنگام صلح و وصل رویت نوش تو
۷
خواب خرگوش آمد از تو عاشقانت را نصیب
۸
زین قبل سخره کند بر شیر و بر خرگوش تو
۹
مرغ‌وار اندر هوای تو همی پرد دلم
۱۰
بر امید آنکه سازد آشیان آغوش تو