غزل شمارهٔ ۳۹۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کودکی داشتم خراباتی
۲
می کش و کمزن و خرافاتی
۳
پارسا شد ز بخت و دولت من
۴
پارسایی شگرف و طاماتی
۵
شیوهٔ خمر و قمر و رمز مدام
۶
صفتی بود مرورا ذاتی
۷
آنکه والتین ز بر ندانستی
۸
همچو بلخیر گشت هیهاتی
۹
خوانده از بر همیشه چو الحمد
۱۰
عدد سورهٔ لباساتی
۱۱
گوید امروز بر من از سر زهد
۱۲
مثل و نکتهٔ اشاراتی
۱۳
دوش گفتم ورا که ای دل و جان
۱۴
مر مرا مایهٔ مباهاتی
۱۵
گر چه مستور و پارسا شده‌ای
۱۶
واصل هر گونهٔ کراماتی
۱۷
گر یکی بوسه خواهم از تو دهی؟
۱۸
گفت: لا والله ای خراباتی
۱۹
ای سنایی کما ترید خوشست
۲۰
دل به قسمت بنه کمایاتی