غزل شمارهٔ ۴۲۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی
۲
شگرفی چابکی چستی وفاداری به آیینی
۳
جهانسوزی دل افروزی که دارد از پی فتنه
۴
ز شکر بر قمر میمی ز سنبل بر سمن سینی
۵
به نزد زلف چون مشکش نباشد مشک را قدری
۶
به پیش روی چون ماهش ندارد ماه تمکینی
۷
غم و اندوه جان من جمال و زیب روی او
۸
ز من برخاست فرهادی ازو برخاست شیرینی
۹
نهد هر لحظه از هجران مرا بر جان و دل داغی
۱۰
زند از غمزه هر ساعت مرا بر سینه زوبینی
۱۱
بناز آرد اگر گویم بزاری آن نگارین را
۱۲
بخور زنهار بر جانم مکن بیداد چندینی
