رباعی شمارهٔ ۱۷۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر دست دهد ز مغز گندم نانی
۲
وز می دو منی ز گوسفندی رانی
۳
با لاله رخی و گوشه بستانی
۴
عیشی بود آن نه حد هر سلطانی
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.