فردوسی · شاهنامه

بخش ۶ - در آفرینش ماه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چراغست مر تیره شب را بسیچ
۲
به بد تا توانی تو هرگز مپیچ
۳
چو سی روز گردش بپیمایدا
۴
شود تیره گیتی بدو روشنا
۵
پدید آید آنگاه باریک و زرد
۶
چو پشت کسی کو غم عشق خورد
۷
چو بیننده دیدارش از دور دید
۸
هم اندر زمان او شود ناپدید
۹
دگر شب نمایش کند بیشتر
۱۰
ترا روشنایی دهد بیشتر
۱۱
به دو هفته گردد تمام و درست
۱۲
بدان باز گردد که بود از نخست
۱۳
بود هر شبانگاه باریکتر
۱۴
به خورشید تابنده نزدیکتر
۱۵
بدینسان نهادش خداوند داد
۱۶
بود تا بود هم بدین یک نهاد

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.