غزل ۲۰۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ما را دو روزه دوری دیدار می‌کشد
۲
زهریست این که اندک و بسیار می‌کشد
۳
عمرت دراز باد که ما را فراق تو
۴
خوش می‌برد به زاری و خوش زار می‌کشد
۵
مجروح را جراحت و بیمار را مرض
۶
عشاق را مفارقت یار می‌کشد
۷
آنجا که حسن دست به تیغ کرشمه برد
۸
اول جفا کشان وفادار می‌کشد
۹
وحشی چنین کشنده بلایی که هجر اوست
۱۰
ما را هزار بار نه یک بار می‌کشد