غزل ۲۶۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا چند به غمخانهٔ حسرت بنشینم
۲
وقتست که با یار به عشرت بنشینم
۳
بی طاقتیم در ره او می‌رود از حد
۴
کو صبر که در گوشهٔ طاقت بنشینم
۵
تا چند روم از پی او بند کنیدم
۶
باشد که زمانی به فراغت بنشینم
۷
داغ تو مرا شمع صفت سوخت کجایی
۸
مگذار که با اشک ندامت بنشینم
۹
پامال شدم چند چو وحشی به ره غم
۱۰
از دست تو بر خاک مذلت بنشینم