شمارهٔ ۲۱ - استر بی‌علف
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای خداوند که چون مرکب آهو تک تو
۲
ناورد کره گر آهو همه مرکب زاید
۳
مرکبی دارم و از حسرت یک مشت علف
۴
بر علفزار فلک بیند و دندان خاید
۵
نسبتی هست چو با اسب تو او را در اصل
۶
گر ز پس مانده خویشش بنوازد شاید