متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
وحشی · فرهاد و شیرین

سرآغاز

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
الاهی سینه‌ای ده آتش افروز
۲
در آن سینه دلی وان دل همه سوز
۳
هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست
۴
دل افسرده غیر از آب و گل نیست
۵
دلم پر شعله گردان، سینه پردود
۶
زبانم کن به گفتن آتش آلود
۷
کرامت کن درونی درد پرورد
۸
دلی در وی درون درد و برون درد
۹
به سوزی ده کلامم را روایی
۱۰
کز آن گرمی کند آتش گدایی
۱۱
دلم را داغ عشقی بر جبین نه
۱۲
زبانم را بیانی آتشین ده
۱۳
سخن کز سوز دل تابی ندارد
۱۴
چکد گر آب ازو، آبی ندارد
۱۵
دلی افسرده دارم سخت بی نور
۱۶
چراغی زو به غایت روشنی دور
۱۷
بده گرمی دل افسرده‌ام را
۱۸
فروزان کن چراغ مرده‌ام را
۱۹
ندارد راه فکرم روشنایی
۲۰
ز لطفت پرتوی دارم گدایی
۲۱
اگر لطف تو نبود پرتو انداز
۲۲
کجا فکر و کجا گنجینهٔ راز
۲۳
ز گنج راز در هر کنج سینه
۲۴
نهاده خازن تو سد دفینه
۲۵
ولی لطف تو گر نبود، به سد رنج
۲۶
پشیزی کس نیابد ز آنهمه گنج
۲۷
چودر هر کنج، سد گنجینه داری
۲۸
نمی‌خواهم که نومیدم گذاری
۲۹
به راه این امید پیچ در پیچ
۳۰
مرا لطف تو می‌باید، دگر هیچ
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.