رباعی شمارهٔ ۳۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون کار دلم ز زلف او ماند گره
۲
بر هر رگ جان صد آرزو ماند گره
۳
امید ز گریه بود، افسوس! افسوس!
۴
کان هم شب وصل در گلو ماند گره
دانش و پژوهش این شعر
بررسینشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیشنویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.