قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون فروماندی ز بد کردار خویش
۲
پارسا گشتی کنون و نیک خو
۳
آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،
۴
من به شعر آرم کنون از بهر تو
۵
گند پیری گفت کهش خوردی بریخت
۶
«مر مرا نان تهی بود آرزو»