قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای خواجه، تو را در دل اگر هست صفائی
۲
بر هستی آن چونکه تو را نیست ضیائی؟
۳
ور باطنت از نور یقین هست منور
۴
بر ظاهر آن چونکه تو را نیست گوائی؟
۵
آری چو بود ظاهر تحقیق، ز تلبیس
۶
پیدا شود او، همچو صوابی ز خطائی
۷
در وصف چو خیری نبود خلق پرستی
۸
در صید چو بازی نبود جوجه ربائی