منوچهری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دوستان! وقت عصیرست و کباب
۲
راه را گرد نشانده‌ست سحاب
۳
سوی رز باید رفتن به صبوح
۴
خویشتن کردن مستان و خراب
۵
نیمجوشیده عصیر از سر خم
۶
درکشیدن، که چنینست صواب
۷
رادمردان را هنگام عصیر
۸
شاید ار می‌نبود صافی و ناب
۹
تا دو سه روز درین سایهٔ رز
۱۰
آب انگور گساریم به آب
۱۱
بفروزیم همی آتش رز
۱۲
گسترانیم بر او سرخ کباب
۱۳
تاک رز باشدمان شاسپرم
۱۴
برگ رز باشد دستار شراب
۱۵
نقل ما خوشهٔ انگور بود
۱۶
از بر سر بر چون پرعقاب
۱۷
بانگ جوشیدن می باشدمان
۱۸
نالهٔ بر بط و طنبور و رباب

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.