متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
منوچهری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۱۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
می بر کف من نه که طرب را سبب اینست
۲
آرام من و مونس من روز و شب اینست
۳
تریاق بزرگست و شفای همه غمها
۴
نزدیک خردمندان می را لقب اینست
۵
بی می نتوان کردن شادی و طرب هیچ
۶
زیرا که بدین گیتی اصل طرب اینست
۷
معجون مفرح بود این تنگدلان را
۸
مر بی سلبان را به زمستان سلب اینست
۹
ای آنکه نخوردستی می گر بچشی زان
۱۰
سوگند خوری، گویی: شهد و رطب اینست
۱۱
می‌گیر و عطا ورز و نکو گوی و نکو خواه
۱۲
اینست کریمی و طریق ادب اینست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.