شمارهٔ ۱۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
می بر کف من نه که طرب را سبب اینست
۲
آرام من و مونس من روز و شب اینست
۳
تریاق بزرگست و شفای همه غمها
۴
نزدیک خردمندان می را لقب اینست
۵
بی می نتوان کردن شادی و طرب هیچ
۶
زیرا که بدین گیتی اصل طرب اینست
۷
معجون مفرح بود این تنگدلان را
۸
مر بی سلبان را به زمستان سلب اینست
۹
ای آنکه نخوردستی می گر بچشی زان
۱۰
سوگند خوری، گویی: شهد و رطب اینست
۱۱
میگیر و عطا ورز و نکو گوی و نکو خواه
۱۲
اینست کریمی و طریق ادب اینست