فرخی سیستانی · دیوان اشعار

قطعه شمارهٔ ۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بوسه‌ای از دوست ببردم به نرد
۲
نرد برافشاند و دو رخ سرخ کرد
۳
سرخی رخسارهٔ آن ماهروی
۴
بر دو رخ من دو گل افکند زرد
۵
گاه بخایید همی پشت دست
۶
گاه برآورد همی آه سرد
۷
گفتم: جان پدر این خشم چیست
۸
از پی یک بوسه که بردم به نرد
۹
گفت: من از نرد ننالم همی
۱۰
نرد به یک سو نه و اندر نورد
۱۱
گفتم: گر خشم تو از نرد نیست
۱۲
بوسه بده گرد بهانه مگرد
۱۳
گفت: که فردا دهمت من سه بوس
۱۴
فرخی! امید به از پیشخورد

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.