متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۸۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
با او دلم به مهر و محبت نشانه بود
۲
سیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود
۳
بودم معلم ملکوت اندر آسمان
۴
از طاعتم هزار هزاران خزانه بود
۵
بر درگهم ز خیل ملایک بسی سپاه
۶
عرش مجید ذات مرا آشیانه بود
۷
هفت صد هزار سال به طاعت گذاشتم
۸
امید من ز خلق برین جاودانه بود
۹
در راه من نهاد ملک دام حکم خویش
۱۰
آدم میان حلقهٔ آن دام، دانه بود
۱۱
آدم ز خاک بود و من از نور پاک او
۱۲
گفتم منم یگانه و او خود یگانه بود
۱۳
گویند عالمان که نکردی تو سجده‌ای
۱۴
نزدیک اهل معرفت این خود فسانه بود
۱۵
می‌خواست او نشانهٔ لعنت کند مرا
۱۶
کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود
۱۷
بر عرش بد نوشته که ملعون شود کسی
۱۸
برد آن گمان به هرکس و برخود گمان نبود
۱۹
خاقانیا تو تکیه به طاعات خود مکن
۲۰
کاین پند بهر دانش اهل زمانه بود
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.