متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۱۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل که در دام تو افتاد غم جان نبرد
۲
جان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد
۳
عقل کو غاشیهٔ عشق تو بر دوش گرفت
۴
گر همه باد شود تخت سلیمان نبرد
۵
باد کو خاک کف پای تو را بوسه دهد
۶
سر فرو نارد تا افسر سلطان نبرد
۷
گرچه هستند به فردوس بسی خاتونان
۸
تا تو را بیند رضوان غم ایشان نبرد
۹
در میان دل و دین حاصل عشاق تو چیست
۱۰
که چو حکم تو درآید ز میان آن نبرد
۱۱
آهوی غمزهٔ تو دم نزند تا به فریب
۱۲
مهرهٔ صابری از بازوی شیران نبرد
۱۳
اشک آن طایفه طوفان دگر گشت ولیک
۱۴
عشق نوح است که اندیشهٔ طوفان نبرد
۱۵
هر خسی وصل تو نایافته گر لاف زند
۱۶
با تو زان لاف زدن گوی ز میدان نبرد
۱۷
غول بر خویشتن از خضر نهد نام چه سود
۱۸
که خدایش به سرچشمهٔ حیوان نبرد
۱۹
نیست در حضرت زلف تو مرا باک رقیب
۲۰
خاصهٔ خلوت شه طاعت دربان نبرد
۲۱
تو به حمد الله چون بر سر پیمان منی
۲۲
کس دگر کار مرا از سر و سامان نبرد
۲۳
جمعی از قهر قضا فرقت ما می‌خواهند
۲۴
هان و هان تات قضا از سر پیمان نبرد
۲۵
جان خاقانی کز ملک وصالت شاد است
۲۶
به جوی پاک همه ملکت خاقان نبرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.