غزل شمارهٔ ۱۲۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
لعلت اندر سخن شکر خاید
۲
رویت انگشت بر قمر خاید
۳
هر که با یاد تو شرنگ خورد
۴
هم‌چنان دان که نیشکر خاید
۵
هر که او پای بست روی تو شد
۶
پشت دست از نهیب سرخاید
۷
مرکب جان به مرغزار غمت
۸
بدل سبزه عود تر خاید
۹
بنده تا دید سیم دندانت
۱۰
لب همه ز آرزوی زر خاید
۱۱
عشقت آن اژدهاست در تن من
۱۲
که دلم درد و جگر خاید
۱۳
گوش کن حسب حال خاقانی
۱۴
گرچه او ژاژ بیشتر خاید