متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۲۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تا چند ستم رسیده باشم
۲
چون سایه ز خود رمیده باشم
۳
لب بسته گلو گرفته چون نای
۴
نالان و ستم رسیده باشم
۵
انصاف بده چرا ننالم
۶
کانصاف ز کس ندیده باشم
۷
چند از سگ ابلق شب و روز
۸
افتادهٔ سگ گزیده باشم
۹
چند از پی آب‌دست هر خس
۱۰
چون بلبله قد خمیده باشم
۱۱
تا کی چو ترازو از زبانی
۱۲
در گردن زه کشیده باشم
۱۳
طیار شوم زبان ببرم
۱۴
تا راست روی گزیده باشم
۱۵
چون صبح و محک به راست گویی
۱۶
گویای زبان بریده باشم
۱۷
گوئی که ز غم مجوش و مخروش
۱۸
این پند بسی شنیده باشم
۱۹
درجوش و خروش ابر و بحرم
۲۰
نتوانم کرمیده باشم
۲۱
خاقانی دلفکارم آری
۲۲
اندیک نه شوخ‌دیده باشم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.