غزل شمارهٔ ۲۳۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
از تف دل آتشین دهانم
۲
زان نام تو بر زبان نرانم
۳
ترسم که چو صبر از غم تو
۴
نام تو بسوزد از زبانم
۵
فریاد کز آتش دل من
۶
فریاد بسوخت در دهانم
۷
بالای سر ایستاد روزم
۸
در پستی غم فتاد جانم
۹
مشتی خاکم سبکتر از باد
۱۰
هم کشتی آهن گرانم
۱۱
گر آهن نیستی تف آه
۱۲
با خود بردی بر آسمانم
۱۳
چون ریمهن ز بند آهن
۱۴
پالودهٔ سوخته روانم
۱۵
لب‌تشنه‌ترم ز سگ گزیده
۱۶
از دست کس آب چون ستانم
۱۷
وز کوی کس آب چون توان خواست
۱۸
کآتش ندهند رایگانم
۱۹
دور از تو ز بی‌تنی که هستم
۲۰
چون وصل تو هست بی‌نشانم
۲۱
مجهول کسی نیم، شناسند
۲۲
من شاعر صاحب القرانم
۲۳
از من اثری نماند ماناک
۲۴
خاقانی دیگرم، نه آنم