غزل شمارهٔ ۲۷۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای صبح مرا حدیث آن مه کن
۲
ای باد، مرا ز زلفش آگه کن
۳
ای قرصهٔ آفتاب پیش من
۴
بگشای زبان، قصد آن مه کن
۵
ای خیل خیال دوست هر ساعت
۶
از سبزهٔ جان مرا چراگه کن
۷
ای لاف زده ز عشق و دل داده
۸
جان هم بده و به کوی او ره کن
۹
ای خاقانی دراز شد قصه
۱۰
جان خواهد یار قصه کوته کن