شمارهٔ ۵۱ - قصیده
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوی فلک بین که چه ناپاک شد
۲
طبع جهان بین که چه غمناک شد
۳
آخر گیتی است نشانی بدانک
۴
دفتر دل‌ها ز وفا پاک شد
۵
سینهٔ ما کورهٔ آهنگر است
۶
تا که جهان افعی ضحاک شد
۷
گر برسد دست، جهان را بخور
۸
زان مکن اندیشه که ناپاک شد
۹
افعی اگرچه سر زهر گشت
۱۰
خوردن افعی همه تریاک شد
۱۱
رخصت این حال ز خاقانی است
۱۲
کو به سخن بر سر افلاک شد