شمارهٔ ۲۱۲ - مطلع دوم
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ناگذران دل توئی کز طرب آشناتری
۲
خاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری
۳
خانهٔ دل به چار حد وقف غم تو کرده‌ام
۴
حد وفا همین بود، جور ز حد چه می‌بری
۵
بر سرآتش هوا دیگ هوس همی پزم
۶
گرچه به کاسهٔ سرم بر سرم آب می‌خوری
۷
مایهٔ عمر جو به جو با تو دو نیمه می‌کنم
۸
جوجوم از چه می‌کنی چیست بهانه بی زری
۹
بر دل من نشان غم ماند چو داغ گاز ران
۱۰
تا تو ز نیل رنگرز بر گل تر نشان گری
۱۱
نور تویی و سایه من، چون گل و ابر از آن کنند
۱۲
چشم تو و سرشک من، رنگرزی و گازری
۱۳
بر دل خاقانی اگر داغ جفا نهی چه شد
۱۴
او ز سکان کیست خود تا بردت به داوری
۱۵
از تو بهر تهی دوی دولت وصل کی رسد
۱۶
خاصه که چون بقا و عز خاص شه مظفری