رباعی شمارهٔ ۳۱۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون مرغ دلت پرید ناگه تو که‌ای؟
۲
چون اسب تو سم فکند در ره تو که‌ای؟
۳
بر تو ز وجود عاریت نام کسی است
۴
چون عاریه باز دادی آنگه تو که‌ای؟
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.
از این شعر به پژوهش بروید
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.