غزل شمارهٔ ۱۷۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به جان آمد مرا کار از دل خویش
۲
غمی گشتم زکار مشکل خویش
۳
در آن دریا شدستم غرقه کانجا
۴
بجز غم می‌نبینم ساحل خویش
۵
به راه وصل می‌پویم ولیکن
۶
همه در هجر بینم منزل خویش
۷
مبادا هیچ آسایش دلم را
۸
اگر جز رنج بینم حاصل خویش
۹
اگر کس قاتل خود بود هرگز
۱۰
منم آن‌کس نخستین قاتل خویش