غزل شمارهٔ ۲۴۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به عمری آخرم روزی وفا کن
۲
به بوسی حاجتم روزی روا کن
۳
جفا کن با من آری تا توانی
۴
تو همچون روزگار آری جفا کن
۵
به رنجم از تو رنجم را شفا باش
۶
به دردم از تو دردم را دوا کن
۷
چو در عشق تو سخت افتاد کارم
۸
تونیز این راه بی‌رحمی رها کن