غزل شمارهٔ ۲۵۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای مردمان بگویید آرام جان من کو
۲
راحت‌فزای هرکس محنت‌رسان من کو
۳
نامش همی نیارم بردن به پیش هرکس
۴
گه گه به ناز گویم سرو روان من کو
۵
در بوستان شادی هرکس به چیدن گل
۶
آن گل که نشکفیدست در بوستان من کو
۷
جانان من سفر کرد با او برفت جانم
۸
باز آمدن از ایشان پیداست آن من کو
۹
هرچند در کمینه نامه همی نیرزم
۱۰
در نامهٔ بزرگان زو داستان من کو
۱۱
هرکس به خان و مانی دارند مهربانی
۱۲
من مهربان ندارم نامهربان من کو