متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیدا
۲
آسوده درو والا، آهسته درو شیدا
۳
در وی سر سرجویان گردان شده از گردن
۴
در وی دل جانبازان تنها شده از تنها
۵
بر لالهٔ بستانش مجنون شده صد لیلی
۶
بر ماه شبستانش وامق شده صد عذرا
۷
خوانیست درین خانه، گسترده به خون دل
۸
لوزینهٔ او وحشت، پالودهٔ او سودا
۹
با نقد خریدارش آینده خه از رفته
۱۰
با نسیهٔ بازارش امروز پس از فردا
۱۱
گر کوی مغانست این؟ چندین چه فغانست این؟
۱۲
زین چند و چرا بگذر، تا فرد شوی یکتا
۱۳
رسوایی فرق خود در فوطهٔ زرق خود
۱۴
کم‌پوش، که خواهد شد پوشیدهٔ ما رسوا
۱۵
گر زانکه ندانستی، برخیز و طلب می‌کن
۱۶
ور زانکه بدانستی، این راز مکن پیدا
۱۷
ای اوحدی، ار دریا گردی، مکن این شورش
۱۸
زیرا که پس از شورش گوهر ندهد دریا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.