متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۹۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آن ترک پری چهره، که مانند فرشتست
۲
یارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟
۳
انصاف توان داد که: با لطف وجودش
۴
بنیاد وجود دگران از گل و خشتست
۵
زین بیش مده وعده به فردای بهشتم
۶
کامروز به نقد از رخ او خانه بهشتست
۷
با قامت او هر که نشاند پس ازین سرو
۸
بسیار کند سرزنش آن سرو که کشتست
۹
گفتم که: بگویم به کسی درد دل خویش
۱۰
از خود به جهان یک دل بی‌درد نهشتست
۱۱
جان را نبود قیمت و دل چیست بر او؟
۱۲
کس نام چنین ها نتوان برد، که زشتست
۱۳
ای اوحدی، از سر بنهی بر خط او نه
۱۴
کامروز کسی بهتر ازین خط ننوشتست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.