متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیست
۲
چون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست
۳
روشن دل کسی که تو باز آیی از درش
۴
تاریک دیده‌ای که بر وی تو باز نیست
۵
راهی که سر به کوی تو دارد حقیقتست
۶
عشقی که مرد را به تو خواند مجاز نیست
۷
هر خسته را که کعبهٔ دل خاک کوی تست
۸
گو: سعی کن، که حاجت راه حجاز نیست
۹
تن در نماز و روی به محرابها چه سود؟
۱۰
چون روی دل به قبله و دل در نماز نیست
۱۱
عیبم کنند مردم زاهد ز عشق، لیک
۱۲
در زاهدان صومعه چندین نیاز نیست
۱۳
آنکس نریزد این همه اشک چو خون ز چشم
۱۴
رازش ز چشم خلق مپوشان، که راز نیست
۱۵
ای اوحدی، مرو ز پی چشم مست او
۱۶
بنشین، که روز فتنه به از احتزاز نیست
۱۷
گر بخت یار می‌شود از کس مدد مخواه
۱۸
بر خوان عشق حاجت دست دراز نیست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.