متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
۲
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
۳
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
۴
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت
۵
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
۶
عنوان شگرفی رقم خط سیاهت
۷
بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه
۸
تابیدن عکس گهر از بند کلاهت
۹
از خاک فزون گشته سیاه تو، ولیکن
۱۰
آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت
۱۱
فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی
۱۲
ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت
۱۳
نزدیک شود با فلک از روی بلندی
۱۴
روزی که کند اوحدی از دور نگاهت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.