غزل شمارهٔ ۱۶۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
۲
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
۳
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
۴
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت
۵
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
۶
عنوان شگرفی رقم خط سیاهت
۷
بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه
۸
تابیدن عکس گهر از بند کلاهت
۹
از خاک فزون گشته سیاه تو، ولیکن
۱۰
آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت
۱۱
فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی
۱۲
ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت
۱۳
نزدیک شود با فلک از روی بلندی
۱۴
روزی که کند اوحدی از دور نگاهت