متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۹۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
باد بویی از دو زلفت وام کرد
۲
سوی چین آورد و مشکش نام کرد
۳
غمزهٔ آهووش گو افگنت
۴
تیر غم در دیدهٔ بهرام کرد
۵
دانهٔ خالی، که بر رخسار تست
۶
پای ما را بستهٔ این دام کرد
۷
قامت من چون الف بود از نشاط
۸
آن الف را دام زلفت لام کرد
۹
نازنینا، صبح ما را همچو شام
۱۰
فتنهٔ‌آن لعل خون آشام کرد
۱۱
توسن دل، گرچه تندی می‌نمود
۱۲
عاقبت چشم تو او را رام کرد
۱۳
آتش روی تو ما را سخت سوخت
۱۴
گر چه کار اوحدی را خام کرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.