متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای کرده ماه را از تیره شب نقاب
۲
در شب فکنده چین بر مه فکنده تاب
۳
مشک است یا خط است یا شام شب نمای
۴
ماه است یا رخ است یا صبح شب نقاب
۵
با سرو قامتت شمشاد گو مروی
۶
با ماه طلعت خورشید گو متاب
۷
ای برده آب من زان لعل آبدار
۸
وی بسته خواب من زان چشم نیم‌خواب
۹
چون آتش رخت برد آبروی من
۱۰
زان آب آتشی بر آتشم زن آب
۱۱
زلف تو بر رخت شام است برسحر
۱۲
عشق تو در دلم گنج است در خراب
۱۳
ای سرو سیمتن صبح است در فکن
۱۴
در جام آبگون آن آتش مذاب
۱۵
خادم! بسوز عود، مطرب! بساز چنگ،
۱۶
بلبل! بزن نوا، ساقی! بده شراب
۱۷
صوفی چو صافئی درد مغان بنوش
۱۸
خواجو چو عارفی روی از بتان متاب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.