متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب
۲
یا درآید ز در آن شمع شب افروز امشب
۳
گر بمیرم به جز از شمع کسی نیست که او
۴
برمن خسته بگرید ز سر سوز امشب
۵
مرغ شب خوان که دم از پردهٔ عشاق زند
۶
گو نوا از من شب‌خیز بیاموز امشب
۷
چون شدم کشتهٔ پیکان خدنک غم عشق
۸
بردلم چند زنی ناوک دلدوز امشب
۹
همچو زنگی بچهٔ خال تو گردم مقبل
۱۰
گرشوم بر لب یاقوت تو پیروز امشب
۱۱
هر که در شب رخ چون ماه تو بیند گوید
۱۲
روز عیدست مگر یا شب نوروز امشب
۱۳
بی لب لعل و رخت خادم خلوتگه انس
۱۴
گو صراحی منه و شمع میفروز امشب
۱۵
تا که آموختت از کوی وفا برگشتن
۱۶
خیز و باز آی علی‌رغم بداموز امشب
۱۷
بنشان شمع جگر سوخته را گر چه کسی
۱۸
منشیناد بروز من بد روز امشب
۱۹
اگر آن عهدشکن با تو نسازد خواجو
۲۰
خون دل میخور و جان میده و میسوز امشب
۲۱
تا مگر صبح تو سر برزند از مطلع مهر
۲۲
دیده بر چرخ چو مسمار فرود و ز امشب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.